داخل کارخانه مک‌دونالد چه خبر است؟ (قسمت سوم)

در دو قسمت قبل دیدیم که گوشت ها چطور تبدیل به همبرگر می‌شوند.

در ابتدا گوشت ها را برای عدم وجود استخوان بررسی می‌کنند و سپس آن ها را درون ظرف هایی با گنجایش 500 کیلوگرم قرار می‌دهند.

این نکته را هم یاد گرفتیم که از هر گاو به طور تقریبی می‌تواند تا 100 کیلوگرم گوشت تهیه کرد بنابراین در هریک از این بسته ها به طور تقریبی گوشت بین 5 تا 6 گاو می‌تواند قرار بگیرد و آن ها را با لیفتراک به محل مناسب برای شروع عملیات می‌برند.

سپس آن ها در دستگاه های عظیم که درمجموع قابلیت چرخ کردن گوشت نزدیک به 40 تا 50 گاو را دارند چرخ شده و وارد خط تولید می‌شوند.

در آنجا به دلیل نیاز به منجمد کردن گوشت ها، گوشت های تازه و منجمد را باهم به درون دستگاه می‌فرستند تا همبرگرها زودتر به دمای مورد نیاز (نزدیک به -18 درجه) برسند.

حال باهم به ادامه بررسی روند تولید این کارخانه خواهیم پرداخت.

تست همبرگر ها

تعداد کمی از برگرها همیشه تست می‌شوند.

دلیل این امر آن است که از میزان چربی موجود در گوشت ها مطمئن شوند.

برای همبرگر مک دونالد، محتوای چربی باید 20٪ باشد.

برای مقایسه، گوشت چرخ کرده موجود در سوپرمارکت ها می تواند  25 درصد چربی و یا بیشتر داشته باشد.

همبرگر ها در کارخانه کباب شده و چشیده می‌شوند تا ببینند آیا طعم، ساختار و بافت مطابق با استانداردهای مک‌دونالد است یا خیر.

برای کباب کردن همبرگر ها هم یک کاره جالبی که در کارخانه انجام داده اند این است که آن ها یک کپی دقیق از آشپزخانه ای دارند که در یک فروشگاه مک دونالد پیدا می کنید و مراحل درست کردن همبرگر دقیقا مطابق با استانداردهای مک دونالدز انجام می‌شود تا بتوانند از محصول خود مطمئن شوند.

برای سالم بودن مواد غذایی ضروری است که دمای همبرگر ها حداقل به 69 درجه سانتیگراد (156 درجه فارنهایت) برسد.

بنابراین شما هیچ وقت نمی‌توانید در مکدونالدز سفارش همبرگر نیمه پخت را بدهید.

پس از یخ زدن، همبرگرها، در کیسه های پلاستیکی آبی رنگ قرار داده شده و سپس در جعبه ها گذاشته می شوند.

مک دونالد می تواند با اطمینان بگوید که چیزی در داخل همبرگرها که نباید باشد وجود نخواهد داشت، زیرا تمام همبرگرها پس از بسته بندی از یک فلزیاب عبور می کنند تا مبادا چیزه اضافی داخل همبرگرها قرار داشته باشد البته که این کار تنها یکی از 40 بررسی است که برروی محصول نهایی برای اطمینان از کیفیت آن انجام می‌شود.

وجود هیچ چیز پلاستیکی در کارخانه مجاز نیست، بنابراین اگر کارمندی به خودکار نیاز دارد، خودکاری که استفاده می‌کند نیز باید از فلز ساخته شده باشد تا اگر به طور اتفاقی درون همبرگرها رفته بود دستگاه ها بتوانند آن را تشخیص دهند.

به این ترتیب است که حتی اگر هم چیزی درون همبرگرها افتاده باشد افراد می‌توانند متوجه آن شده و اجازه ندهند که این بار به مقصدش برود.

اما اگر اتفاقی پیش بیاید و مشتری شکایت کند که چیزی در همبرگر خود پیدا کرده است، اولین سوال مک دونالد این است که برگر کجا و چه زمانی خریداری شده است.

کوککوک  مدیر روابط عمومی مک‌دونالدز گفت: "ما ابتدا بررسی می‌کنیم که آیا شکایات مشابهی را در یک بازه زمانی در همان مکان دریافت کرده‌ایم یا خیر و بررسی می‌کنیم که در طول فرآیند تولید چه اتفاقی افتاده است.  پس از این بررسی، شکایت اغلب حل می شود. به دلیل بررسی های متعدد کیفیت در OSI، تقریبا غیرممکن است که چیزی در گوشت پیدا شود. در صورت شکایت جدی در مورد ایمنی مواد غذایی، ما بلافاصله کل زنجیره را بررسی می کنیم، اما این به ندرت اتفاق می افتد."

این جعبه‌ها دقیقاً نشان می‌دهند که چه زمانی یک همبرگر تولید شده است، گوشت از کجا آمده است و همبرگرها به کجا می‌روند.

بنابراین اگر مشکلی در گوشت وجود داشته باشد، مک دونالد به راحتی می تواند ظرف چند ساعت بفهمد که گوشت از کدام کشتارگاه و مزرعه تهیه شده است.

و در نهایت این بسته ها برروی یکدیگر قرار گرفته، دور آن ها پلاستیک کشیده شده و به واحد پخش کارخانه سپرده می‌شوند تا آن ها را به شعبه ها ارسال کنند.

روستای گونتسبورگ یک منطقه مهم برای مک دونالد است.

درست مانند یک جزیره گنج.